Gittim bir vakit uzak illere.
Alıştım bilmediğim dillere.
Kapıldım sonra yalan düşlere.
Vaktim geldi hesabım soruldu.
Tutuldum gülen güzel gözlere.
Hep hoş söyleyen nazik dillere.
Kızdım, yare kem söz edenlere.
Aklıma vakitsiz gem vuruldu.
O yar başka idi, sesi başka
Sözü başka idi nazı başka
Yanında yaşadığım yaz başka
Hırçın gönlüm onunla duruldu
Sonra koydular beni kafese.
Hasret kaldım çok, bir dost sesine.
Şaşıp kalırdım güçlü halime.
Öldüm, bedenim kabre konuldu.
Zor değil, sırtıma bin yük binse.
Kimsecikler de yardım etmese.
Ruhum bilmezdi yorgunluk nedir,
Ruhum yârin aşkında yoruldu.