Yokluğun ateş gibi düştü birden yüreğime.
Gittin gideli tebessüm gölge etmedi yüzüme.
Derdimi anlatamıyorum artık kimselere.
Sen gittin gideli ey güzel, bana yaşamak nafile.
Bu ateş sanki bir parça oldu, kaldı yüreğimde.
Söndüremiyor kimseler, alışmış kalbim de.
Yanıp kül etse de beni, ses etmedi bir kere.
Kalbim de biliyor besbelli, bana yaşamak nafile.
Yok hiçbir güzelliğin kadri kıymeti gözümde.
Ben asıl güzelliği kaybetmişim, hatırası kalbimde.
Bana senden başka olmaz hiçbir şey çare.
Sen gittin ya, nefes alsam da bana yaşamak nafile.
Söylense de boş sözler bin kere yüzüme
O gitti unut deseler de halimi bilmeseler de
Dertleri halimi anlamak değil, hançer vurmak kalbime
Sen yoksun sevdiğim, varlığım nafile
Ellerim ellerinde olsaydı bin sene
Tek kelam etseydim gitsem seninle ölüme
Şimdi yaşamaktayım binlerce acı ile
Sen gittin ya sevdiğim bana yaşamak nafile
Muhammed Furkan Geldi
