Yorgun bir akşamın, çöker gölgesi.
Sessizce uyur, hülyalara dalarsın.
Yıllardır dinmiyor kalbinin sesi,
Eski bir sevdadan, haber sorarsın.
Geçmişin izleri, silinmez derin,
Düşer her aynada, hüzünlü yüzün.
Essin yüreğinde, o tatlı serin,
Ayrılık rüzgârı, çıkar mı sesin.
Zaman bir nehirdir, akar durmadan,
Gözlerin yollarda, gözlerin yorgun.
Son bir ümit kalır, vade dolmadan,
Uzakta kalanın, sevdası vurgun.
Kırık bir hatıra, durur masanda,
Yazılmamış mektup, beklenir hâlâ
Gönül görse de bin fırtına, keder,
Kendi kuytusunda, çekilir hala.
Yapraklar dökülür, takvimler biter,
Suskun akşamların, hüzünleri var.
Sabırla bekleyen, murada erer,
Biten gecelerin, bir sabahı var
