Sandı ki aşk durur durduğu yerde.
Sevgililer bakar birbirine masum gözlerle.
Menfaat geçmez ki dedi seven kalplerin önüne.
Seven adam şaştı kaldı, aşkın şu acı haline
Oysa aşk ne güzel ne özeldi vaktiyle.
Kimse incitmezdi yâri aen çetin ithamda bile.
Şimdi tuzdan yorgandan tek taştan sebeplerle.
Kızıp küsüp boyun büküyor sevenler birbirine.
Sandı ki aşk durur halen durduğu yerde.
Kimse zeval getiremez sevgi denen yüce hisse.
Bir küçük paye için aşkından geçeni görünce.
Seven adam şaştı kaldı aşkın şu acı haline
Oysa az mı koştu sevdiğinin peşinde.
Bazen okul bahçesinde bazen kuytu köşede
Katlandı her türlü kem söze hem kem göze.
Kavuşamasa da yare, değer dedi bu sevgiye
Bunca şeyden sonra aşkın halini görünce,
Zaman değişmiş dedi yeller esiyor aşk yerinde
Bin kez şükretti o zor tatlı günlerine.
Dalıp dalıp gözyaşı döktü sessizce
