Sevdiğim, kalbini benden esirgemiş
Hasreti bir urgandır boynumda, bilmiyor.
Ruhuma en güzel ilaçtı bir bakışı
Onsuz, ruhumun sızısı hiç dinmiyor.
Kalbimi o kıymet bilmeze vermem demiş
Kalbimdeki kıymetini ne yazık görmüyor.
Yüzümü güldürmeye yeterdi şen kahkahası
Yokluğunda kalbim atmıyor, yüzüm gülmüyor.
Sevdiğim, muhabbetini benden esirgemiş
Hiç susmayan dilim şimdi kelam etmiyor.
Varlığı bedenime şifa, ruhuma can katardı
Bu beden şimdi yazık hastalıkla boğuşuyor.
Sözlerine bir değer veremem artık demiş
Dilim adını söylüyor o duymazdan geliyor
Tutuyormuş şimdi ellerini bir başkası
Uzaktan uzağa izlerim bunu o da bilmiyor
Nefreti gökyüzümde yeryüzümde zehirmiş
Nere baksam neyi görsem zehri içime işliyor
Onun kalbi bana, epey mesafeliymiş
Ömür gün gün bitiyor mesafeler tükenmiyor
