Gözlerim gözlerinde tutuklu kalmıştı
Göz göze geldiğimiz o efsunlu anda
Ruhum hayatın anlamını yakalamıştı
Seni ilk kez gördüğüm o ağacın altında
Varlığındı beni yeniden umutla tanıştıran
Hayatın anlamını ben sorgularken her an
Sen oldun bana anlayışlı bir öğretmen
Hayatın değerini hem gösteren hem anlatan
Kendimle yüzleşmekten her saniye kaçıyorken
Sen çıktın en ümitsiz anımda karşıma aniden
Sendin bana kendimi değerli hissettiren
Yeniden sevdim kendimi ben senden itibaren
Sen gittin ya ben yine sorulara cevap arıyorum
Seni ilk kez gördüğüm o ağacın altında
Seninle yeniden gülmeyi, aşktan eminliği istiyorum
Söyle sadem, sen yokken umut var mı ki dünyada?
Bir bakışa ruhumu bin kez yakmak istiyorum
Ateşimi tutan sendin yangınım oldun dünyada
Tam yanarken can suyumu verenim ol istiyorum
Ölümden beni yine sen kurtar o ağacın altında
