Ey garip adam söyle neden ağlarsın
Gözyaşına bir kez olsun acımaz mısın?
Uğruna gözyaşı döktüklerin seni unutur olmuş
Şu zalim hayattan bir ders çıkarmaz mısın?
Sanırlar sanki dertlerle baş başasın
Boş sözler peşinde, fuzuli uğraştasın
Yaşamda hiçbir şeyin farkına varamamışsın
Şu zalim hayattan bir ders çıkarmaz mısın?
Sen ki koskoca insan, eşrefi mahlukatsın
Düşünürsün, konuşursun, insanca yaşarsın
Şükür etmek varken neden hâlâ isyandasın
Şu zalim hayattan bir ders çıkarmaz mısın?
Sevilmekten bihaber hiç yaşamamışsın
Dünya lezzetinden mahrum kalmamışsın
Manevi varlık içindeyken yokluğu tatmamışsın
Şu zalim hayattan bir ders çıkarmaz mısın?
Söyle ne diye hâlâ boş hüzün telaştasın
Sen kendi cevherinin farkına varamamışsın
Bilirsen kıymetini, dünya varsa sen varsın
Kendine bir inansan, hayattan mucize çıkarırsın