Ne garip şu yaşamak,
Bugün var yarın yok.
Dün eski bir dost sanki
Bir daha görüp duyan yok.
Ne garip şey yaşamak,
Yalana tahammülü yok.
Acı gerçekler dört bir yanda
Kimseden ses seda yok.
Ve ne garip insanoğlu,
Ölümden hiç haberi yok.
Dalmış ki bir rüyaya,
Gördüğünden ötesi yok.
Para pul şan şöhret
Makam mevki hepsi boş.
Son emanet beyaz bir kefen
Bilmez ki bir fazlası yok.
Herşey emanet kendine
Kendi bile kendisine
Haktan emanet can kişiye
Ona ait hiç birşey yok.
Ne garip şey yaşamak
İnsan olana ders çok
Son zil çalıp ömür bitince
Alıcak bir ders daha yok.
Vakit bu vakit olmalı
Nefse kilit vurulmalı
Ölüm mutlak sondur
İnsan unutmamalı.
