Şu huzursuz gönlüme sonsuz huzur veren
Senin bir tatlı sözün, bir bakışındı.
Çöllerde yanarken uğruna kalbim
Ateşin benim için güneşten farksızdı
Hüsran çıkmazına bu denli girmemiştim ben
Sevda kuşu yüreğime konup göçene kadar.
Aşk davetine intikalle mükellefti kalbim
Özlemin kalbimi susturana kadar
Sendin bana en güzel şarkıları söyleten
Her gün duyduğum o ses kalbimin atışıydı
Seninle ısınmıştı gözlerim ellerim
Ellerimin dokunduğu, gülden hep farksızdı
Kalp yarasına aşkında yakalandım işte ben
Her zerremde sonsuz bir ızdırap kaynar
Bilirim duyulmaz sana söylediklerim
Bilinmez bana senden gayrı ölüm mü şifa mı var
Şu huzursuz gönlüme sonsuz huzur veren
Aşkındı, zaman aşkına isyanın zamanı
Sensizce beklerim bilmem ne vakit giderim
Gitmek sevda uğruna, aşkın âşıklara cezasıydı
Muhammed Furkan Geldi
