Gidiyorsun sessizce, kalbimde derin yara,
Dünyam birden karardı, her yanım bahtı kara.
Söndü bütün ışıklar, sokaklar şimdi ıssız,
Kaldım bu koca şehirde, çaresiz ve yalnız.
O eski hatıralar, canlanır birer birer,
Ayrılığın rüzgarı, göğsümde sert eser
Verilen o sözlerin, hükmü kalmadı artık,
Gönül hırkası şimdi, yamalı ve çok yırtık.
Hangi yana baksam hep, senden kalan bir iz var,
Bende erimek bilmez, dondurucu bir buz var.
Adını anmak bile, artık yakıyor canı,
Mevsim hep hazan şimdi, unuttuk nisanları.
Gözyaşım damla damla, toprağa düşer gider,
Bu kederli yolculuk, bilmem ki nerde biter.
Kırıldı umutlarım, birer birer döküldü,
Aşkın o ağır yükü, omuzlarıma çöktü.
Elveda, demek varmış bu hazin sonun adı,
Kalmadı bu hayatın, ne tuzu ne de tadı.
Yüreğimde bir sızı, her gün seni uğurlar,
Bize artık sığınak, o buz gibi duvarlar.
