İnsanoğlu bir tüylü doyamadı açlığa
Dünyaları yedi de soruyor "yok mu hâlâ"?
Sırça köşklerde saraylarda hanlarda
Gözünü dikiyor garibin iki gram huzuruna
Ardı arkası kesilmedi şu savaşların hâlâ
Bir bir göçüyor insanlar ahiret yurduna
Ders almıyor kimse gözü kapalı dünyaya
Düşmüşler kibir yoluna iki kirli kuruş uğruna
Bir zamanlar biri vardı luppo kuyruğunda
Tek dert bu mu idi deyip verip veriştirdik ona
Oysa onunki zevkmiş, belki pek masumca
Yeni anladık, insanların doymazlığını anlayınca
Milyonluk arabası düşüyor jet kavgasına
"İşçinin maaşını keseyim de yakıt alayım yatıma"
Asıl haşare onlar, katıyor yatını katına
Milletim bu dar günlerde düşüyor onların tuzağına
Elbet bu yalan dünya dar gelecek onlara da
Gün gelecek şaşacaklar yaptığı yanlışlara
Seslenişimiz çığlık olacak o vicdanlarda
Öyle pişman olacaklar ki, uyku haram olacak onlara
Belki şimdi zamanı değil, sonra daha sonra
Firavun misali her istedikleri olduğunda
İnsanlığın elleri yapışacak yakalarına
Sırtlarında onca azap göçecekler ana yurda
Muhammed Furkan Geldi