Buruk bir hüzün var çoktandır kalbimde
Sen gittin bir kırıklık kaldı yüreğimde
Acımı ne zaman yaşamak istesem gönlümde
Hatalarım tokat misali çarpıyor yüzüme.
Düşünüyorum, ne olurdu seviyorum deseydim
Duymaktan korktuklarımla sende yüzleşseydim
Belki o zaman daha az pişmanım derdim
Ve belki hüznümü doyasıya hissederdim
Oysa şimdi gönlümce üzülemiyorum bile
Soramadığım sorular saplanmış zihnime
Keşke diyorum, keşke zaman geri dönse
Ve seni çok seviyorum diye haykırsam gözlerine.
Buruk bir hüzün var çoktandır kalbimde
Gözlerine bakamamanın eksikliği içimde
Toplanmış senin kokun bir dağın eteğinde
Çiçek misali kokun için, gezinirim dağın eteğinde
Biliyorum zamanı geri getiremeyecek kimse
Ne sen geri geleceksin ne ben yaklaşacağım kalbine
O dağın eteğinde, pişman viran bir halde
Bir savaş içindeyim yine kendi kendimle
Muhammed Furkan Geldi
