Bir güzel kalp tanıdım, kalbi aşk ile yanmış.
O da, tıpkı benim gibi yıllardır ağlarmış.
Sevdiği için bin kere yüreğini eliyle yakmış,
Göğsünde taşıdığı acı sığmamış bin kez taşmış.
Bahaneler sunulmuş, sevmekten yılmamış.
İş, aş, yaş demişler, birini dert saymamış.
"Tüm dertler çözülür sevince." demiş kalmış.
Derdi dert sayılmamış, en çok buna acımış.
Ona göre, aşktan evlâ dert tasa mı varmış?
Birini gönülden sevmek gönlün şifasıymış.
Sevmeyi bilene, dert her daim olsa da olmazmış.
Güzel kalpli o insan aşkın şifasına dalmış.
Bir güzel kalp tanıdım, en ağır acıyı yaşamış.
Kendi çocukken, ruhu hicran ile yaşlanmış
Düşünmemiş aşk acısını, ilacı gönülde varmış.
Sabır ilacının tadını acı da olsa o da tatmış.
Bir güzel kalp tanıdım, şimdi sevdiğini bekler.
Dedi ki: "Hep tertemiz hayalleri varmış."
Halini anlatmışta dinlememiş kimseler.
Kaderde böyle güzel seveni tanımakta varmış.
Muhammed Furkan Geldi
