Açıklamasında siyasetin “bulanık çukurlarından” ve kendisine yönelik bir “dijital kumpastan” bahseden Dede'nin, bu ağır tabloya rağmen “ilk günkü gibi tertemiz duruyorum” ifadelerini kullanması dikkat çekti.
Gazetecilik etiği gereği şahsi bir yargılamada bulunmadan, Sayın Dede’nin kaleme aldığı metindeki iddiaları ve ortadaki somut gerçekleri yan yana koyduğumuzda ortaya oldukça çarpıcı bir tezat çıkıyor.
"Tek Bir Kara Leke" İddiası ve Deşifre Olan Kayıtlar
Dede, açıklamasında "bir babanın mahremiyetinin acımasızca didik didik edildiğini" ve hayatından "tek bir kara leke süzülmediğini" öne sürerek, sokağa saçılan verileri "kurgu ve ekleme" olarak nitelendirdi. Ancak mahkeme süreci sonrasında kamuoyuna sızan telefon kayıtları, evli ve çocuk sahibi olan Dede’nin şahsi telefonunda yer alan başka kadınlarla mesajlaşmalarını, otel randevularını ve müstehcen fotoğrafları gözler önüne serdi.
Kendi ifadesiyle “mutlak bir aleniyet” içinde yaşadığını ve "kapalı kapılar ardında kirli ajandalarının olmadığını" belirten bir belediye başkanının profilinin, deşifre olan bu gizli ilişkiler ağıyla yan yana gelmesi, metindeki "mahremiyet ve kumpas" vurgusunun inandırıcılığını zedeliyor.
Koltuk Eleştirisi ve İstifa Edilmeyen Makam
Başkan Dede’nin metnindeki bir diğer dikkat çekici bölüm ise şu ifadeler oldu: "Gücünü halktan değil de altındaki sandalyeden alanlar, o sandalyenin ayağı sallanırken birer haysiyet tacirine dönüşürler."
Hakkında kesinleşmiş bir taciz cezası bulunan, adının merkezinde olduğu olaylar zincirinde 16 yaşında bir çocuğun toprağa verildiği ve gizli hayatına dair kayıtların ortalığa döküldüğü bir ismin; istifa mekanizmasını işletmek yerine o makam koltuğunda oturmaya devam etmesi, sürecin en çok tartışılan boyutlarından biri. Hal böyleyken, Dede'nin başkalarını "koltuk düşkünlüğü" ile eleştirmesi kamuoyunda kendi durumuyla çelişen ironik bir tablo oluşturuyor.
Sözü Bin Defa Ölçmek
Açıklamasını "Ben sözümü bin defa ölçer, bir defa söylerim... Ben yine huzurunuzda, o ilk günkü gibi tertemiz duruyorum" diyerek noktalayan Hasbi Dede, yaşadığı süreci "adli emanetin namusuna el uzatanların davası" olarak tanımlıyor.
Ortada kaybedilmiş gencecik bir hayat, bağımsız mahkemelerce onanmış bir hapis cezası ve evli bir siyasetçinin açığa çıkan otel buluşmaları dururken; bu sürecin faturasını sadece "dijital casuslara" keserek "tertemiz" olunduğunu savunmak siyasi bir açıklama olabilir. Ancak bu sözlerin, ortadaki somut olayların ağırlığı karşısında kamuoyu vicdanında nasıl yankı bulacağının takdiri, şüphesiz yine o kamuoyuna aittir.
